دوشنبه ۱۵ شهريور ۱۳۸۹
قم و گل گلشن فاطمی
ز باد حوادث گلی از پیمبر(ص) در این خاك عنبر فشان آرمیده
یكی لاله از لاله زار ولایت به گلزار قم بین چسان آرمیده
گل گلشن فاطمی بین كه چونان زدست قضا نوجـوان آرمیده
در این بارگاه رفیع دل افروز نهان زیب تاج كیـان آرمیده
در این ارض اقدس یكی گوهر پاك به تقدیر چرخ زمان آرمیده
درخشان مهی دخت موسی بن جعفر كزو كشوری در امان آرمیده
جبین سا به خاك درش هان كه بی شك در این بقعه جان جهان آرمیده
بگرد حریمش بسان كبوتر هزاران ز روحانیان آرمیده
به پیرامن مشغل پر فروغش شهان و دو صد عالمـان آرمیده
به فردوسیان گو به قم اندر آیند كه زینت ده حوریان آرمیده
كمال و شرف, علم و جاه و جلالت به هر سوی این آستـان آرمیده
به هر جا كه گامی نهی با تامل فسرده تنی شادمان آرمیده
قدمها به آرامی این جا فرو نه كه در این زمین گلرخان آرمیده
به عبرت نظر كن كه بینی در اینجا هزاران سر و ســروران آرمیده
هزاران گل و بلبل و سرو و سوسن دو صد نرگس و ارغـوان آرمیده
خوش آنان كه در قم همی جان سپارند خوش آن كو دراین گل مكان آرمیده
خوش آن روزگاری كه در قم گذشت خوشا حال آن كه شبـان آرمیده
چه غم دارد از روز محشر(دوانی) كه در ظل این سایبان آرمیده
دواني