چند حادثه در این سالها اتفاق افتاد كه اثر آن بر روح و خاطره امام سنگینی می كرد . یكی از حوادث، شهادت مظلومانه حجاج بیت الله الحرام در كنار خانه خدا و در مراسم حج سال 1366 بود .
در روز ششم ذیحجه سال 1407 هجری قمری هنگامی كه بیش از 150 هزار زائر در خیابانهای مكه برای شركت در مراسم برائت از مشركین حركت كردند . مامورین دولت سعودی با انواع سلاحهای سرد و گرم به سركوبی تظاهر كنندگان پرداختند . در این واقعه حدود 400 نفر از حجاج ایرانی، لبنانی، فلسطینی، پاكستانی، عراقی و دیگر كشورها به شهادت رسیده و حدود 5000 نفر مجروح و عده ای بی گناه دستگیر شدند . حرمت حرم امن الهی در روز جمعه در ایام مبارك حج، در ماه حرام شكسته شده بود . آثار خشم امام خمینی از این جسارت و اندوه عمیق ایشان از اینكه مصالح امت اسلامی و شرایط جهان اسلام مانع از اقدام عمومی می شد، تا روزهای آخر عمر امام در كلام و پیامش آشكار بود .
در پهنه مسائل داخلی شرایطی كه منجر به بركناری قائم مقام رهبری از سوی امام خمینی ( در تاریخ 8/1/68 ) گردید از جمله حوادث ناگوار دیگر بود .
امام خمینی در پیام های اخیر خویش با وضوح بیشتری بر این حقیقت پافشاری داشت كه تنها راه نجات بشریت از بن بستهای كنونی بازگشت به عصر دین و دین باوری است و یگانه راه رهایی ممالك اسلامی از وضعیت اسفبار كنونی بازگشت آنان به اسلام ناب و هویت مستقل اسلامی خویش است .
امام خمینی در زندگی، سخت معتقد به برنامه ریزی و نظم و انضباط بود . ساعات مشخصی از شبانه روز را به عبادت و ذكر حق و قرائت قرآن و دعا و مطالعه می پرداخت . قدم زدن و در همان حال ذكر خدا گفتن و اندیشیدن جزئی از برنامه روزانه اش بود . او در حالی كه عمرش به 90 نزدیك شده بود هنوز یكی از پركارترین رهبران سیاسی جهان بود كه نشاط خدمت در راه تعالی جامعه اسلامی و حل مشكلات آن را هیچگاه، حتی در سهمگین ترین حوادث از دست نمی داد . علاوه بر مطالعه روزانه اهم اخبار و گزارشات مطبوعات رسمی كشور و مطالعه دهها بولتن خبری و گوش دادن به اخبار رادیو و تلویزیون داخلی، او در چندین نوبت در شبانه روز تحلیلها و خبرهای رادیوهای بیگانه فارسی زبان را گوش می داد تا شخصا در جریان روند تبلیغات دشمنان انقلاب قرار گیرد و راههای مقابله با آن را اندیشه كند . فعالیت های متراكم روزانه و تشكیل جلسات با مسئولین نظام اسلامی موجب نمی شد تا ارتباط با قشرهای مردم عادی را به عنوان اصلی ترین سرمایه های نهضت اسلامی نادیده بگیرد . او هیچ تصمیمی را كه مربوط به سرنوشت جامعه اش باشد نمی گرفت مگر آنكه صادقانه با مردم در میان می گذاشت . مردم را محروم ترین كسانی برای دانستن حقایق می دید .
چهره ای مصمم و مهربان داشت، نگاهش پرجاذبه و سرشار از معنویت بود . جمعیت كه در حضورش می نشست بی اختیار غرق در جاذبه معنویش می شد، بسیاری از حاضران ناخودآگاه اشك شوق می ریختند . مردم ایران حق داشتند كه سالها از صمیم قلب در شعارهای دعای گونه شان از خدا بخواهند كه عمر آنان را با افزایش لحظه ای بر عمر امام معاوضه كند . اگر دنیای بیگانه از معنویت باور نداشت اما آنان كه با امام بزرگ شده بودند قدر لحظه های عمر آن عزیز را در عمل می شناختند . زندگی اش وقف خدا و خدمت به خلق او بود .
ساعت 20/22 بعد از ظهر روز شنبه سیزدهم خرداد ماه سال 1368 لحظه وصال بود . قلبی از كار ایستاد كه میلیونها قلب را به نور خدا و معنویت احیاء كرده بود . به وسیله دوربین مخفی ای كه توسط دوستان امام در بیمارستان نصب شده بود روزهای بیماری و جریان عمل و لحظه لقای حق ضبط شده است .
در حالی كه چند عمل جراحی سخت و طولانی در سن 87 سالگی تحمل كرده بود و در حالی كه چندین سرم به دستهای مباركش وصل بود نافله شب می خواند و قرآن تلاوت می كرد . در ساعات آخر، طمانینه و آرامشی ملكوتی داشت و مرتبا شهادت به وحدانیت خدا و رسالت پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم را زمزمه می كرد و به چنین حالتی بود كه روحش به ملكوت اعلی پرواز كرد . هجرتش داغی التیام ناپذیر بر قلبها نهاد .
روز چهاردهم خرداد 1368، مجلس خبرگان رهبری تشكیل گردید و پس از قرائت وصیتنامه امام خمینی توسط حضرت آیه الله خامنه ای كه دو ساعت و نیم طول كشید، بحث و تبادل نظر برای تعیین جانشین امام خمینی و رهبر انقلاب اسلامی آغاز شد و پس از چندین ساعت سرانجام حضرت آیه الله خامنه ای ( رئیس جمهور وقت ) كه خود از شاگردان امام خمینی سلام الله علیه و از چهره های درخشان انقلاب اسلامی و از یاوران قیام 15 خرداد بود و در تمام دوران نهضت امام در همه فراز و نشیبها در جمع دیگر یاوران انقلاب جانبازی كرده بود، به اتفاق آرا برای این رسالت خطیر برگزیده شد .
انبوه جمعیت و شكوه حماسه حضور مردم در روز ورود امام خمینی به كشور در 12 بهمن 1357 و تكرار گسترده تر این حماسه در مراسم تشییع پیكر امام، از شگفتی های تاریخ است . رحلت امام خمینی نیز همچون حیاتش منشاء بیداری و نهضتی دوباره شد و راه و یادش جاودانه گردید چرا كه او حقیقت بود و حقیقت همیشه زنده است و فنا ناپذیر .
او جلوه ای از جلوه های «كوثر» بود و كوثر ولایت همیشه در زمین و زمانه ها جاری است.
