اوایل بهمن 57 خبر تصمیم امام در بازگشت به كشور منتشر شد. هر كس كه مى شنید اشك شوق فرو مى ریخت . مردم 14 سال انتظار كشیده بودند . اما در عین حال مردم و دوستان امام نگران جان ایشان بودند چرا كه هنوز دولت دست نشانده شاه سر پا و حكومت نظامى بر قرار بود. امام خمینى تصمیم خویش را گرفته و طى پیامهایى به مردم ایران گفته بود مى خواهد در این روزهاى سرنوشت ساز و خطیر در كنار مردمش باشد . دولت بختیار با هماهنگى ژنرال هایرز فرودگاههاى كشور را به روى پروازهاى خارجى بست . جمعیتى انبوه از سراسر كشور به سوى تهران سرازیر شدند و در تظاهرات میلیونها تن از مردم تهران شركت كرده و خواستار باز شدن فرودگاهها بودند جمعى از روحانیون و شخصیتهاى سیاسى در مسجد دانشگاه تهران تا باز شدن فرودگاه دست به تحصن زدند . دولت بختیار پس از چند روز تاب مقاومت نیاورد و ناگزیر از پذیرفتن خواست ملت شد .
سرانجام امام خمینى بامداد 12 بهمن 1357 پس از 14 سال دورى از وطن وارد كشور شد . استقبال بى سابقه مردم ایران چنان عظیم و غیر قابل انكار بود كه خبرگزاریهاى غربى ناگزیر از اعتراف شده و مستقبلین را 4 تا 6 میلیون نفر برآورد كردند . سیل جمعیت از فرودگاه به سوى بهشت زهرا ، مزار شهیدان انقلاب اسلامى روانه شد تا سخنان تاریخى امام را بشنوند . در همین نطق بود كه امام خمینى با صداى بلند فرمود : ((من به پشتیبانى این ملت دولت تعیین مى كنم .)) شاپور بختیار ابتدا این سخن را شوخى گرفته اما چند روز بیشتر نگذشت كه در 16 بهمن 57 امام خمینى رئیس دولت موقت انقلاب را تعیین نمود .
روز 19 بهمن 1357 پرسنل هوایى در محل اقامت امام خمینى ( مدرسه علوى تهران ) با ایشان بیعت كردند . ارتش شاه در آستانه سقوط كامل قرار گرفته بود ، پیش از این بسیارى از سربازان و درجه داران مومن ارتش با فتواى امام خمینى پادگانها را ترك گفته و صفوف ملت پیوسته بودند .
روز 20 بهمن همافران در مهم ترین پایگاه هوایى تهران دست به قیام زدند . گارد شاهنشاهى براى سركوب آنان گسیل شد . مردم به حمایت از نیروهاى انقلابى وارد صحنه شدند . روز 21 بهمن پایگاهها پلیس و مراكز دولتى یكى پس از دیگرى به دست مردم سقوط كردند . فرماندار نظامى تهران طى اطلاعیه اى ساعت منع عبور و مرور را به ساعت 4 بعد از ظهر افزایش داد . همزمان با آن بختیار جلسه اضطرارى شوراى امنیت را تشكیل داد و فرمان اجراى كودتاى طراحى شده از سوى هایزر را صادر كرد . از سوى دیگر امام خمینى طى پیامى از مردم تهران خواست تا براى جلوگیرى از توطئه در شرف وقوع ، به خیابانها بریزند وحكومت نظامى را عملا لغو كنند . سیل جمعیت زن و مرد و كودك و بزرگ به خیابانها ریخته و مشغول سنگر بندى شدند . اولین تانكها و تیپهاى زرهى كودتاچیان به محض حركت از پایگاههایشان بوسیله مردم از كار افتادند . كودتا در همان آغاز با شكست مواجه شد . بدین ترتیب آخرین مقاومتهاى رژیم شاه در هم شكسته شد و صبحدم 22 بهمن ، خورشید پیروزى نهضت امام خمینى و انقلاب اسلامى و پایانى بر دوران دیر پاى سلطنت شاهان ستمگر در ایران طلوع كرد .
مردم در سال 58 در یكى از آزادترین انتخاب تاریخ ایران راى به استقرار نظام جمهورى اسلامى دادند و متعاقب آن انتخابات پیاپى براى تدوین و تصویب قانون اساسى و انتخاب نمایندگان مجلس شوراى اسلامى برگزار گردید . امام خمینى براى استقرار اركان نظام اسلام و تبیین هدفها و اولویتهاى حكومت اسلامى و تشویق مردم به حضور در صحنه ها همه روزه در محل اقامت خود و در مدرسه فیضیه قم در دیدار با هزاران تن از مشتاقان خویش سخنرانى مى كرد . او پس از پیروزى انقلاب در تاریخ دهم اسفند 1357 از تهران به قم آمده بود و تا زمان ابتلاء به بیمارى قلبى ( 2 بهمن 1358 ) در این شهر بود . حضرت امام پس از 39 روز مداوا در بیمارستان تهران ، موقتا در منزلى واقع در منطقه در بند تهران ساكن شد و سپس در تاریخ 27/2/1359 بنا به تمایل خود به منزلى محقر در محله جماران نقل مكان كرد و تا زمان رحلت در همین منزل ماند.
