سال 1320 هجری قمری از نیمه می گذشت كه مولودی در ایران دیده به جهان گشود كه بعدها با قیام الهی خویش سرنوشت ایران و جهان اسلام را دگرگون ساخت و انقلابی را پدید آورد كه قدرتهای مسلط جهان و تمامی دشمنان آزادی و استقلال ملتها ، از همان آغاز در برابرش صف كشیدند و برای سركوبی اش به میدان آمدند .
آن روز كسی نمی دانست ، این همان است كه فرداها دنیا او را به نام (( امام خمینی )) خواهند شناخت . همانكه وقتی قیام خویش را آغاز كند ، در برابر بزرگترین قدرتهای جهان خواهد ایستاد و از استقلال كشور و مجد امت اسلام دفاع خواهد كرد و احیا گر دین خدا در عصر مسخ ارزشها خواهد شد .
در روز بیستم جمادی الثانی 1320 هجری قمری در شهرستان خمین از توابع استان مركزی ایران در خانواده اهل علم و هجرت و جهاد و در خاندانی از سلاله زهرای مطهر علیهما السلام روح الله الموسوی الخمینی پای بر خاكدان طبیعت نهاد .
پدر بزرگوار امام خمینی مرحوم آیه الله سید مصطفی موسوی از معاصرین مرحوم آیه الله العظمی میرزای شیرازی ( ره ) پس از آنكه سالیانی چند در نجف اشرف علوم و معارف اسلام را فرا گرفته و به درجه اجتهاد نائل آمده بود به ایران بازگشت و در خمین ملجاء مردم و هادی آنان در امور دینی بود . در حالی كه بیش از 5 ماه از ولادت (( روح الله )) نمی گذشت ، طاغوتیان و خوانین تحت حمایت عمال حكومت وقت ، ندای حق طلبی پدر را كه در برابر زورگوئیهایشان به مقاومت برخاسته بود با گلوله پاسخ گفتند و در مسیر خمین به اراك وی را به شهادت رساندند . بستگان شهید برای اجرای حكم الهی قصاص به تهران ( دارالحكومه وقت ) رهسپار شدند و بر اجرای عدالت اصرار ورزیدند تا قاتل قصاص گردید .
بدین ترتیب امام خمینی از اوان كودكی با رنج یتیمی آشنا و با مفهوم شهادت روبرو گردید وی دوران كودكی و نوجوانی را تحت سرپرستی مادر مومنه اش ( بانو هاجر ) كه خود از خاندان علم و تقوا و از نوادگان مرحوم آیه الله خوانساری ( صاحب زبده التصانیف ) بوده است و همچنین نزد عمه مكرمه اش ( صاحبه خانم ) كه بانویی شجاع و حق جو بود ، سپری كرد اما در سن 15 سالگی از نعمت وجود آن دو عزیز نیز محروم گردید .
حضرت امام از سنین كودكی و نوجوانی با بهره گیری از هوشی سرشار ، قسمتی از معارف متداول روز و علوم مقدماتی و سطح حوزه های دینیه ، از آن جمله ادبیات عرب ، منطق و فقه و اصول را نزد معلمین و علمای منطقه ( نظیر آقا میرزا محمود افتخار العلماء مرحوم میرزا رضا نجفی خمینی ، مرحوم آقا شیخ علی محمد بروجردی ، مرحوم آقا شیخ محمد گلپایگانی و مرحوم آقا عباس اراكی و بیش از همه نزد برادر بزرگش آیه الله سید مرتضی پسندیده ) فرا گرفت و در سال 1298 هـ. ش عازم حوزه علمیه اراك شد.
